21/9/09

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος..-Κ.Καρυωτάκης

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου,
κι αν έχασα για πάντα τη χαρά,
κι αν σέρνομαι στ' ακάθαρτα του δρόμου,
πουλάκι με σπασμένα τα φτερά·



κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι
στον κήπο της καρδιά μου μαραθεί,
το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι
κι αν ξέρω πως ποτέ δε θα ειπωθεί·



κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου
βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ --
καθάρια πώς ταράζεται η ψυχή μου
σα βλέπω το μεγάλο ουρανό,



η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,
και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή! 



2 σχόλια:

Stratos είπε...

Ένα από τα ποιο υπέροχα ποιήματα του Κ. Καρυωτάκη.
Έχει μελοποιηθεί παρά πολύ ωραία κι από τα Διάφανα Κρίνα! :)
Μπορείς να το ακούσεις, ΕΔΩ!
Καλώς σε βρήκα, κι καλά να περνάς!

Dorothea είπε...

Stratos καλωσόρισες! καλή βδομάδα!