Άτιτλο 5 - Σταύρος Σταυρόπουλος

 δεν έχω

δεν είμαι

δεν λέω

φεύγω

με άλματα ανέμου

προς το απροσδιόριστο εκεί

               που ονειρεύονται

                            οι λύκοι

 

      Μετά, Απόπειρα, 2012

Δώδεκα Μαρίες στα μαύρα - Σταύρος Σταυρόπουλος

 Σήμερα

Με καταδιώκει η σιωπή

Του αγγίγματος σου

Μην με καλείς

Δεν θα έρθω

Θέλω να μείνω μόνος

Με το άγγιγμα σου

Στην ασφυξία των κραυγών σου

Μέχρι να γυρίσεις ανάποδα

Να υποπέσεις

Στην υπέρτατη αμαρτία

Και να πνιγείς

Απ΄το σάλιο μου

Μοναδική λεωφόρος

Της μοναξιάς μου

Εσύ

Νυχτερινοί οργασμοί

Στα κρυφά

Πώς γίνεται η απελπισία

Να είναι τόσο διάφανη;

Ακόμα λείπεις - Σταύρος Σταυρόπουλος

 Μαθήματα ζωής

χωρίς εσένα

σε άδεια ερημικά πλάνα

στα ίδια παγωμένα νερά

έγινα πέτρα και φως

προσπαθώντας να ακουμπήσω

για λίγο

τη μακρινή απουσία σου

ακόμη λείπεις

Σταύρος Σταυρόπουλος

Σχήμα Απουσίας ΙΧ - Γιάννης Ρίτσος

 IX -

Ζει η απουσία λοιπόν, μαζί μας ή και μόνη της, τη ζωή της,

χειρονομεί αδιόρατα, σωπαίνει, φθείρεται, γερνάει

σαν ύπαρξη σωστή, με το βουβό χαμόγελο που ρυτιδώνει λίγο λίγο

το στόμα και τα μάτια, με το χρόνο το δικό μας μετρημένη,

χάνοντας χρώματα, πληθαίνοντας τη σκιά της -

ζει και γερνάει μαζί μας και χάνεται μαζί μας, κι απομένει σε ό,τι αφήνουμε.

Και πρέπει να προσέχουμε την κάθε κίνηση και σκέψη μας και λέξη

γιατί, για ό,τι γίνεται 'κείνο που λείπει,

φέρουμε τώρα, εμείς μονάχα, ακέρια την ευθύνη.

Ἡ σονάτα τοῦ σεληνόφωτος - Γιάννης Ρίτσος

 Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου λίγο πιὸ κάτου, 

ὡς τὴ μάντρα τοῦ τουβλάδικου, 

ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη,

 ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ

 ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις

 πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε ὁ χρόνος κ᾿ ἡ φθορά του. 

Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Η πιο όμορφη θάλασσα - Ναζίμ Χικμέτ

Θα γελάσεις απ τα βάθη των χρυσών σου ματιών

είμαστε μες στο δικό μας κόσμο.

Η πιο όμορφη θάλασσα

είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει

Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα

Τις πιο όμορφες μέρες μας

δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.

Κι αυτό που θέλω να σου πω

το πιο όμορφο απ όλα,

δε στο χω πει ακόμα.

(μτφρ.  Γιάννης Ρίτσος) 

Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων - Ναζίμ Χικμέτ

 Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων

εἶναι πιὸ ὄμορφα ἀπ᾿ τοὺς ἴδιους

πιὸ βαριὰ ἀπὸ ἐλπίδα

πιὸ λυπημένα

πιὸ διαρκῆ.

* * *

Πιότερο ἀπ᾿ τοὺς ἀνθρώπους,

τὰ τραγούδια τους ἀγάπησα.

Χωρὶς ἀνθρώπους μπόρεσα νὰ ζήσω,

ὅμως ποτὲ χωρὶς τραγούδια·

μοὔτυχε ν᾿ ἀπιστήσω κάποτε

στὴν πολυαγαπημένη μου,

ὅμως ποτέ μου στὸ τραγούδι

ποὺ τραγούδησα γι᾿ αὐτήν·

οὔτε ποτὲ καὶ τὰ τραγούδια

μ᾿ ἀπατήσανε.

* * *

Ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ γλῶσσα τους

πάντοτε τὰ τραγούδια τὰ κατάλαβα.

* * *

Σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο τίποτα

ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα νὰ πιῶ

καὶ νὰ γευτῶ

ἀπ᾿ ὅσες χῶρες γνώρισα

ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα ν᾿ ἀγγίξω

καὶ νὰ νιώσω

τίποτα, τίποτα

δὲ μ᾿ ἔκανε ἔτσι εὐτυχισμένον

ὅσο τὰ τραγούδια...