Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι - Γιάννης Αγγελάκας

 Έχω ένα άδειο σκουριασμένο πιστόλι

και μια αλήθεια βολικιά σαν ξυράφι

Και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη

μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Έχω ένα φόβο που τον έχουνε όλοι

και μια φωτιά που την ταΐζω με λάθη

Και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη

μ’ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Έχω ένα δρόμο, μα δεν ξέρω που βγάζει,

μια ίσια γραμμή σ’ ένα βρόμικο χάρτη

Και στροβιλίζομαι απ’ τη μια άκρη στην άλλη

μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Έχω μια θλίψη που `ναι τόσο μεγάλη

που όλο φοβάμαι μην τυχόν και ξεσπάσει

Κι ισορροπώ μέσα στου ονείρου τη ζάλη

μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Έχω έναν ήλιο χλωμό στη φορμόλη,

μια καρδιά που διψάει σαν καμένο χωράφι

Και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη

μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Δέλτα - Γιάννης Αγγελάκας

Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Μια σταγονίτσα της να με ξεπλένει
Να παρασέρνει μακριά
                                   τόση βρομιά
Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Ν' ακούω τόσα πολλά όταν σωπαίνει
Να νιώθω τόση απλοχωριά
                                  σε μια αγκαλιά
Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Μια σπίδα τόση δα να με ζεσταίνει
Να ζω μια ολόκληρη ζωή
                                  κάθε στιγμή

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

Εκδ. Λιβάνη 1999

Λάθος κίνηση - Γιάννης Αγγελάκας

Καθισμένος ένα ολόκληρο απόγευμα
Στην παλιά μπαλωμένη μου πολυθρόνα
Μην περιμένοντας κανένα να μου κτυπήσει την πόρτα
                         και κανένα να με χαϊδέψει
                         και κανένα να με μαστιγώσει
                         και κανένα να με δεχτεί
                         και κανένα να με απορρίψει
Ένιωσα να με πλησιάζει κάτι
                                 που θα μπορούσε να 'ταν ευτυχία
Τότε σηκώθηκα να σημειώσω αυτές τις λέξεις
Και όλα πήγανε στράφι

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

Εκδ. Λιβάνη 1999

Η σκέψη λεν πως τρέχει - Γιάννης Αγγελάκας

Η σκέψη λεν πως τρέχει
                                    πιο γρήγορα απ'το φως
Μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου
Όσο κι αν βιάζεσαι
Καλύτερα ξεκίνα με τα πόδια

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

Εκδ. Λιβάνη 1999

Βάλτος - Γιάννης Αγγελάκας

Αυτός ο βάλτος στέκει
Πάνω απ'τους χρυσούς κίονες των ναών μας
Είμαστε οι ηττημένοι υπεράνθρωποι
Μας κατατρόπωσε
                              ένα ξεδοντιάρικο κουνούπι

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

Εκδ. Λιβάνη 1999

Άγνωστη Χ - Γιάννης Αγγελάκας

Με σκαλίζεις σαν ξερό χωράφι

Κι ό,τι σάπιο κι άχρηστο βρίσκεις το αγαπάς

Το χρυσάφι μου το πετάς στα σκουπίδια

Αναλογίζομαι την ώρα που θα φεύγεις

Νομίζοντας πως πήρες ό,τι ήθελες να πάρεις

Δίχως ποτέ να σου περάσει απ'το μυαλό 

Πως πήρες ό,τι σου άξιζε να πάρεις.

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

εκδ. Λιβάνη, 1999

Πανωλεθρία - Γιάννης Αγγελάκας

Πανωλεθρία

Η αυτογνωσία του σακάτη

Η εκδίκηση της ζάχαρης

Τα σαρκοφάγα τριαντάφυλλα

Η αγκαλιά του φακίρη

Η πρωινή σαστιμάρα του βρυκόλακα

Ξενοδοχείο η Επανάληψη

Πανωλεθρία

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

εκδ. Λιβάνη, 1999

Το πνεύμα του κόσμου - Γιάννης Αγγελάκας

Το πνεύμα του κόσμου
Η σιωπή κάτω απ' την πληγή
Το χαμόγελο δηλητήριο
Το φως θα' θελα να 'ταν εδώ
Μαζί με το σκοτάδι κι όλους του γελοίους φίλους
Δεν υπάρχουν αρένες και θηρία
Ένας αέρας μόνο φιλικός και λυπημένος
Αρωματισμένος με τον ιδρώτα του τίποτα
Μ' οδηγεί στην αρχή
Να ξεκινάς σημαίνει να δαμάζεις
Όλα τα έντομα που σου φορτώνουν
Σπέρμα και μνήμες
Απ' τις παλιές χαμένες σου απόπειρες

Σάλια μισόλογα και τρύπιοι στίχοι

Εκδ. Λιβάνης 1995

Μπαλωμένες αποχές - Γιάννης Αγγελάκας

Θα'ρθουν καιροί
Που ακόμη και τα βαλσαμωμένα πουλιά
Θα ανοίξουν
Τις φτερούγες τους
Και θα αποχωρήσουν περήφανα
από τις βιτρίνες μας.

Και εμείς
Οι δήθεν ζωντανοί και παντοδύναμοι
Πιο ηττημένοι από ποτέ
Θα τα κυνηγάμε ασθαίμοντας
Και θα ανεμίζουν στον αέρα
Ανήμπορες
Οι μπαλωμένες μας αποχές.

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

Εκδ. Α. Λιβάνη (1999)

Η μάσκα που κρύβεις - Γιάννης Αγγελάκας, Τρύπες

Πριν λυτρωθείς απ' τα δάκρυα που πνίγεις
Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς

Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης
Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς

Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις
προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς

Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις
Κάτω απ' τη μάσκα που φοράς

πηγή: stixoi.info

Η μάσκα που κρύβεις

Μητέρα θλίψη - Γιάννης Αγγελάκας

Φανερώσου
Με τα σκοτάδια σου να χαμογελούν
Την πέτρινη αγκαλιά σου να ορέγεται ακόμη
Στρατιές μοναχικών δημίων
Τους πειρατές των εφτά σκουπιδότοπων
Με τις λιγδιάρικες στολές τους
Να λαμπυρίζουν
Στη διάταξη των μικρών και των μεγάλων φαλλών
Αναλογίσου όλους εμάς
Που καρτερούμε τυλιγμένοι σε μολυσμένες ρόμπες
Με παντόφλες και κέρατα
Ρίχνοντας χαμόγελα νάρκες στους καχύποπτους γείτονες
Όλους εμάς
Που φτυαρίζουμε αποκαμωμένοι το σκοτάδι
Με υπεριώδη βλέμματα
Και στρώνουμε δείπνα συντροφικά
Και μοιραζόμαστε ψίχουλα μπαγιάτικιας δόξας
Και μουχλιασμένους μύθους
Αναλογίσου μας και φανερώσου
Με το επίσημο σου ένδυμα
Με τα δόντια σου τα κοφτερά τα δίκαια
Ροκάνισε το θάνατο
Που καρφιτσώθηκε στα κόκαλα μας
Και ξαναβάφτισέ μας γιους σου
Φανερώσου
Μητέρα θλίψη
Δεν την αντέχουμε πια
Τόση ορφάνια

Από το 'Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;'

Καστανιώτης, 1999

Οι δράκοι της γης - Γιάννης Αγγελάκας

Είμαστε οι δράκοι της γης
Με χνώτα κρύα
Βαλσαμωμένοι εκ γενετής
Τιμωρημένοι σε αιώνια ακινησία


Τρύπες στον Παράδεισο
http://www.youtube.com/watch?v=ZKFVfbioSG8

Τα κανονικά παιδιά - Γιάννης Αγγελάκας

Τα κανονικά παιδιά
Γεννιούνται κανονικά
Μεγαλώνουν κανονικά
Ονειρεύονται κανονικά
Ερωτεύονται κανονικά
Και πεθαίνουν κανονικά

Ω! (Πες μου) μαμά
Πες μου τι γίνεται μ' εκείνα τα παιδιά
Που αν και γεννιούνται κανονικά
Δε μεγαλώνουν κανονικά
Δεν ονειρεύονται κανονικά
Ουτ' ερωτεύονται κανονικά
Πες μου αν πεθαίνουν
Πες μου, πεθαίνουν;
Πες μου αν πεθαίνουν κανονικά.


Τρύπες στον Παράδεισο
http://www.youtube.com/watch?v=iVWDW3kNrqs

Έι εσείς... - Γιάννης Αγγελάκας

Έι εσείς καταραμένα βατράχια
Βγάλτε λίγο το σκασμό σας εκεί πάνω
Είματε δέκα φιλαράκια θαμμένα εδώ πέρα
Δυο μέτρα κάτω απ'το ελαφρύ σας χώμα
Περιμένοντας
Πως και πως να πεθάνουμε

από το "Σάλια, Μισόλογα και Τρύπιοι Στίχοι"

Είμαστε... - Γιάννης Αγγελάκας

Είμαστε οι δράκοι της γης
Με χνώτα κρύα
Βαλσαμωμένοι εκ γενετής
Τιμωρημένοι
Σε ισόβια ακινησία

από το "Σάλια, Μισόλογα και Τρύπιοι στίχοι"

Aληθινό είναι... - Γιάννης Αγγελάκας

Αληθινό είναι ό,τι σπαταλιέται
        δίχως εμφανείς λόγους
Ό,τι εκσφεδονίζεται στο μηδέν
        δίχως ουρές και ίχνη
Ό,τι υπάρχει από σύμπτωση
        δίχως να καυχέται γι'αυτό
        δίχως να νοιάζεται αν θα μπορεί
        για πάντα να μη καυχέται γι'αυτό

από το "Σάλια, Μισόλογα και Τρύπιοι στίχοι"

Για τη σχιζοφρένεια - Γιάννης Αγγελάκας

Η σχιζοφρένεια είναι μια υγιής αντίδραση της ψυχής
και του πνεύματος ενάντια στη σταθερή κι ανελέητη
εξουσία του χρόνου.

από το "Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;"

Ω! Δεν αντέχω το καλύτερο... - Γιάννης Αγγελάκας

Ω!Δεν αντέχω το καλύτερο
Μα ούτε το χειρότερο μπορώ να υπομένω
Κι ελπίζοντας σε κάτι που δε θα'ναι πιθανό
Μα ούτε και απίθανο
Κάθομαι εδώ και περιμένω

από το "Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγαλνε;"

Για τούτο το κακόμοιρο κορμί - Γιάννης Αγγελάκας

Θυμήσου
Κι αν ακόμη υπάρχει αθανασία
Στο πνεύμα σου θα προσφερθεί
Τούτο το κακόμοιρο κορμί
Να στηριχτεί
Ούτε μια τόση δα ψευδαίσθηση δεν έχει
Μόνο κρεβάτια καταβόθρες
Βάναυσα αγκαλιάσματα
Πρόσκαιρα τιποτένια μελανώματα
Δαγκωματιές ρηχές
Λιποταξίες
Να προσδοκάς τη σκόνη
Αυτό δεν είναι άλοθι

από το "Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;" 

που υπάρχει ελεύθερο όποιος θέλει να το κατεβάσει 

Καινούργια Ζάλη - Γ.Αγγελάκας/Τρύπες

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
Ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποια νήματα σ' ενώνουν με μια άλλη θηλιά
Ποια κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι
Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει ποιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

πηγή