Όταν μεγαλώνει ο κύκλος
Γίνεται ζωή
Όταν μεγαλώνει η ζωή
Γίνεται αγώνας
Όταν μεγαλώνει ο αγώνας
Γίνεται μοναξιά
Όταν μεγαλώνει η μοναξιά
Γίνεται έρωτας
Ανυπόφορος
Σχεδόν τελευταίος
Ο αθόρυβος θόρυβος
Μιας υπαρκτής
Και γι’ αυτό ανελέητης
Απουσίας
Όταν μεγαλώνει η απουσία
Γίνεται ξανά
Ξανά
Και ξανά
Κύκλος
Ο άνθρωπος έσπασε, Γαβριηλίδης, 2015
δεν έχω
δεν είμαι
δεν λέω
φεύγω
με άλματα ανέμου
προς το απροσδιόριστο εκεί
που ονειρεύονται
οι λύκοι
Μετά, Απόπειρα, 2012
Σήμερα
Με καταδιώκει η σιωπή
Του αγγίγματος σου
Μην με καλείς
Δεν θα έρθω
Θέλω να μείνω μόνος
Με το άγγιγμα σου
Στην ασφυξία των κραυγών σου
Μέχρι να γυρίσεις ανάποδα
Να υποπέσεις
Στην υπέρτατη αμαρτία
Και να πνιγείς
Απ΄το σάλιο μου
Μοναδική λεωφόρος
Της μοναξιάς μου
Εσύ
Νυχτερινοί οργασμοί
Στα κρυφά
Πώς γίνεται η απελπισία
Να είναι τόσο διάφανη;
Μαθήματα ζωής
χωρίς εσένα
σε άδεια ερημικά πλάνα
στα ίδια παγωμένα νερά
έγινα πέτρα και φως
προσπαθώντας να ακουμπήσω
για λίγο
τη μακρινή απουσία σου
ακόμη λείπεις
Σταύρος Σταυρόπουλος
